بي احترامي به شوهر جلوي اين افراد اكيدا ممنوع!

9 مهر 13:40
توهين و بي احترامي به شوهر نزد فرزندان باعث مخدوش شدن ابهت پدر در خانواده ميشود, حرمت همسرتان را پيش بچه ها نشكنيد. بي احترامي زن به شوهر برخي مراعات هاي كوچك و رعايت حدود در روابط همسران مانع از بسياري اختلاف هاي بزرگ مي شود. رعايت احترام بين زوجين يكي از مهم ترين گزينه هاي ارتباطي است.

رفتارهاي اهانت آميز و پرخاشگرانه از سوي زن نزد فرزندان مي تواند اقتدار و ابهت پدر را در محيط خانواده مخدوش كند.
متاسفانه گاهي برخي زنان در مواجهه با تنگناها، به جاي سخنان احترام آميز از الفاظ ناشايست، فحاشي و انتساب صفات منفي استفاده مي كنند و نمي دانند كه تكرار اين اعمال، زمينه را براي بروز رفتارهاي نامناسب از جانب مردان فراهم مي كند.
محبت و صميميت در كانون خانواده با شناخت و توجه به خواسته ها و انتظارات همسر (در حد امكان تامين) شكل مي گيرد. براي اين كار مي توان از فرد مقابل سوال كرد كه آيا انتظارات و خواسته هاي وي برآورده شده يا خير، ولي متاسفانه گاهي برخي زنان با وجود آگاهي نسبت به حساسيت شوهرشان، به آزار و اذيت روحي او مبادرت مي ورزند.
علاوه بر اين، برخي زنان به طور دايم و بدون اين كه تفاوت هاي فردي و فرصت هاي نابرابر افراد را مورد توجه قرار دهند، همسر خود را با همسر بستگان و يا نزديكان مقايسه مي كنند و در اين شرايط فقط جنبه هاي منفي شوهر خود را مي بينند و آن ها را برجسته مي كنند، اين در حالي است كه بزرگنمايي مسايل جزيي موجب اذيت و آزار شوهر مي شود و بنيان خانواده را متزلزل مي كند، حتي اگر فرد مقابل به روي خود نياورد.
چشم پوشي از مسايل جزيي و كم اهميت يكي از پايه هاي زندگي زناشويي را تشكيل مي دهد و اگر زني نتواند در مواجهه با معضلات جزيي، عكس العمل مناسبي نشان دهد، احساس ناراحتي و فشار حاصل از آن موجب سلب آرامش و شادابي زن شده و متعاقب آن سلامت و بهداشت روان مرد را تحت تاثير قرار مي دهد. در چنين شرايطي، جو خانه نيز متشنج مي شود و اگر فرزندي نيز وجود داشته باشد از شكل گيري شخصيت نرمال محروم مي شود.
بدبيني و سوءظن نيز به خاطر ناآگاهي از شيوه هاي صحيح همسرداري شكل مي‌گيرد و در صورتي كه درمان نشود، مي تواند حتي باعث ازهم پاشيدگي زندگي مشترك شود؛ در واقع بدبيني و سوء ظن كه نقطه مقابل حسن ظن و اعتماد است، مي تواند يكي از اختلالات رواني به شمار آيد و زناني كه به اين اختلال دچار مي شوند، هيچوقت نمي توانند از لحظه هاي شاد خود بهره مند شوند و مشكلات خود را مديريت كنند.
خانواده در صورتي از بنايي مستحكم و روابطي سالم برخوردار مي شود كه هر يك از زوجين، نسبت به وظايف و نقش هاي خود در زندگي شناخت كافي داشته باشد. از اين رو شايد لازم باشد كه زنان در وهله اول باورهاي مذهبي و ارزش هاي اخلاقي خود را تقويت كنند و بدانند كه آزار دادن فقط به معناي آسيب جسماني به همسر نيست و مي تواند روح و روان طرف مقابل را زخمي كند.
اين كه مشاوران خانواده نقش چنداني در شكل گيري خانواده ها ندارند، شكل غمگين ماجراست. متاسفانه بسياري از ما فكر مي كنيم كه همه چيز را مي دانيم و به همه مسايل واقفيم در حالي كه اين طور نيست و هر كدام از ما در صورت ناآگاهي و كمك نگرفتن از مشاور، ممكن است بدترين رفتارها را با طرف مقابلمان داشته باشيم و در مواجهه با مشكلات، احساس سردرگمي كنيم.


 

ارسال نظرات

نظرات شما

نظر شما